ایران، قبله عالم

شخصی صاحب کمالی را به همراه چند نفر از شاگردانش به خانه خود دعوت کرد. تنها وسیله پذیراییش خربزه ای بود که آن را به عنوان نوبرانه برای مهمانان آورد و شاگردان به رسم ادب میوه را ابتدا جلوی استاد گذاشتند. برش اول را استاد در دهان گذاشت و خورد، برش دوم و سوم و تمام خربزه به همین ترتیب تمام و شد و حسن ختام هم تراشیدن باقیمانده میوه ی روی پوست بود. مهمانی تمام شد. چند روز بعد شاگرد ارشد که به استاد نزدیکتر بود علت خوردن تمام میوه را بدون تعارف به دیگران با اصرار فراوان از استاد پرسید. بالاخره استاد به حرف آمد که؛ وقتی برش اول را خوردم و دیدم میوه تلخ است برا ایران، قبله عالم...